وقتي يك نفر يك فيلم را خيلي دوست دارد:

لابد چند بار هزينه ي وقت و بليط سينما برايش مي كند.

لابد چندين جمله از آن را يادداشت بر مي دارد.

لابد چند جمله از آن جمله هایی که یادداشت برداشته هميشه در خاطرش مي ماند.

لابد بعدها بعضي وقتها به فيلم فكر مي كند.

لابد همان بعضي وقتها كه به فيلم فكر مي كند بعضي از سكانس هاي فيلم از خاطرش مي گذرد.

لابد در وبلاگش از آن فيلم مي نويسد.

لابد جمله ي از جملات تاثير گذار پاياني به دلش می نشیند:

ما آزموده ايم در اين شهر بخت خويش

بيرون كشيد بايد از اين ورطه رخت خويش

من اين فيلم را خيلي دوست داشتم

پ.ن. با شما ديدن اين فيلم هم عالمي داشت. مرسي.

خوشحالم که شما هستید

خوشحالم که به فکرم هستید

خوشحالم که از خوشحالی من خوشحال می شید

خوشحالم که روز خوبی رو برام ساختید

از اون روزهایی که آدم تا عمر داره، خاطره اش رو مرور می کنه

لبخند میزنه

و میگه عجب روزی بود

دیوونه ها

دیوونه ها...

شاید خودتون هم ندونید که چقدر از بودن با شما خوشحالم

نه فقط به خاطر امروز

به خاطر همه ی این مدت...

پ.ن. مدتها بود که فراموش کرده بودم روزها می تونند اینجوری هم فراموش نشدنی بشند

انگار تکرار میشد توی ذهنم:

منم عادت کرده به روز های فراموش نشدنی پر درد

همه ی روزهای این هفته برام خاص بودند..

پ.ن. دیرم بود٬خیلی٬ گفتم یه سر به شعرای قدیمیم بزنم٬ بعد یه سر به وبلاگ "سها" که نظر داده بود..

با این که خیلی دیرم بود٬ نتونستم تا آخر این پست طولانیش رو نخونم.

تو رو از خاطرم برده تب تلخ فراموشی
دارم خو می کنم با این فراموشی و خاموشی

چرا چشم دلم کوره٬ عصای رفتنم سسته

کدوم موج پریشونی تو رو از ذهن من شسته

خدایا فاصله ات تا من٬ خودت گفتی که کوتاهه

از اینجا که من ایستادم٬ چه قد تا آسمون راهه

من از تکرار بیزارم٬ از این لبخند پژمرده

از این احساس یاسی که٬ تو رو از خاطرم برده

به تاریکی گرفتارم٬ شبم گم کرده مهتابُ

بگیر از چشمای کورم٬ عذاب کهنه ی خوابُ

چرا گریه ام نمی گیره٬ مگه قلب من از سنگه

خدایا من کجا میرم٬ کجای جاده دلتنگه

پ.ن. امروز روز عجیبی بود

این چند سال امروز رو تبریک گفتم

و امروز

فقط به یاد سال های قبل...

۲۶/۷/۸۸

سلام که نام خداست

همین

باید تو رو پیدا کنم، شاید هنوز هم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
با این که بی تاب منی،بازم منو خط می زنی
باید تو رو پیدا کنم ، تو با خودت هم دشمنی

کی با یه جمله مثل من، می تونه آرومت کنه
اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه
دل گیرم از این شهر سرد، این کوچه های بی عبور
وقتی به من فکر می کنی ، حس می کنم از راه دور

آخر یه شب این گریه ها ، سوی چشامو می بره
عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره
باید تو رو پیدا کنم ، هر روز تنها تر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی
پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی
محکم بگیرم دستتو ، احساسمو باور کنی

باید تو رو پیدا کنم، شاید هنوز هم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
باید تو رو پیدا کنم ، هر روز تنها تر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

پ.ن. همدم تنهایی های من..

پ.ن. همدم تنهایی هام رو اینجا گوش کنید.